Weekendowe mini-okienka czyli ermanometria lokalnych ekstremów.

Na przestrzeni ostatnich miesięcy czyli w średnim jak i długim terminie, w którym dobrze czuje się ermanometria, nie pojawiły się na tyle istotne ekstrema, aby na ich podstawie wyznaczyć kluczowe punkty zwrotne w ramach przestrzeni, po której porusza się WIG. Posiłkując się najważniejszymi szczytami i minimami ostatniej dekady można oznaczyć kilka okienek czasowych, jednakże wybiegają one na tyle daleko w przyszłość (2021) iż pisanie o nich dzisiaj nie miałoby większego sensu prognostycznego.

Czytaj dalej Weekendowe mini-okienka czyli ermanometria lokalnych ekstremów.

Lokalne przestrzenie na WIGu

Początek maja 2018.r. to okres, w którym uwidoczniło się lokalne okienko czasowe. Bazując na krótkoterminowych ekstremach, które WIG utworzył w drugiej połowie marca i w kwietniu, można rozciągnąć przestrzeń obejmującą 18 dziennych świeczek. Zgodnie z wyliczeniami punktem C, czyli ermanowskim okienkiem czasowym, jest data wypadająca na 3 maja 2018.r.

Czytaj dalej Lokalne przestrzenie na WIGu

Sezon ogórkowy okresem do zadumy

 

Od początku roku indeks WIG zbudował falę spadkową, której struktura nawiązuje budową zarówno do klasycznych impulsów jak i złożonych korekt. Abstrahując od elliottowskich rozważań nt. tego, czy jest to pierwsza w piątej czy piąta w pierwszej, powstałe ekstrema posiadają cechy jedynie lokalnych swingów a nie kluczowych fal, których właściwe oznaczenie niesie ze sobą długoterminowe sygnały kupna czy sprzedaży.

Czytaj dalej Sezon ogórkowy okresem do zadumy

Hossa’03.r. w 3D

Jak to bywa z początkami zawsze są one trudne. Kiedy rynek zmienia trend nie jesteśmy przygotowani do grania wg nowych zasad. Zazwyczaj w naszych głowach wciąż tkwią wyuczone schematy grania na korektach i atakowania z dotychczasowym kierunkiem. Kiedy bessa dominuje na parkiecie każda zwyżka traktowana jest jako okazja do skracania długich pozycji i szansą do zajmowania shortów.

Czytaj dalej Hossa’03.r. w 3D